اهواز

شهر اهواز را باید محل تداخل اقوام و فرهنگ های مختلف در ایران بدانیم اقوامهایی که در این شهر زندگی می کنند هر کدام با سنت و فرهنگ مختلف خود سعی در بقای خود دارند و در این میان گستردگی فرهنگها و اقوام ها فرصت مناسبی جهت تمرین زندگی چند ملیتی و قومیتی و یا خیلی به روزانه اش جامعه چند صدائی و چند زبانی فراهم آورده است موقعیت که حتی در تهران نیز یافت می نشود.

حضور اعراب از دیر باز در این خطه مخصوصا در قسمت غربی و لرهای بختیاری در قسمت شرقی و همچنین سایر اقوام باعث شده که حالا اهواز مرکز این استان به زور آزمایی این قبایل و ملل تبدیل شود. در خورستان دزفولی فرهنگی جداگانه دارد و همچنین شوشتری با اینکه زبانی نزدیک به هم دارند و از طرف دیگر لرهای غیر بختیاری واندیمشکی و رامهرمزی و لرهای مهاجر فرهنگی دیگر دارند و لرهای بختیاری مسجد سلیمان و لالی مستقر در اهواز خود را همه کاره و نژاد برتر می دانند که با کمک به کشف نفت در ایران و کشیدن تمام زحمات اولیه آن کشور را از فلاکت نجات داده اند و به همین خاطر همه مدیون آنان هستند . از طرف دیگر اعرابند که ادعای مالکیت تمام بر خوزستان دارند و در حداقلش غرب آن را مال خود می دانند اما در این میان دزفولی ها خود را از نسل کراسوس رومی و نژاد برجسته می دانند و به همین دلیل حاضر نیستند مهاجری در شهر آنان ساکن شود و سعی بر نفوذ بیشتر در اهواز دارند و بطور کلی تمام هم و غم اینان نفوذ و تاثیر در اهواز و تغییر جمعیت به نفع خودشان است. از طرفی دیگر شوشتری ها خود را در عین باستانی بودن مذهبی هم می دانند و نه فارسند و به لرند و نه عرب. و از آن طرف بهبهان است که خود را بهبهانی (ارجانی) می دانند و نه لرند و نه عرب بلکه اصیلند. خوزستانی..

آبادانی ها خود را با کلاسترین ایرانی ها و صاحب اولین شهر متمدن به شیوه غرب می دانند و نسبت به غریبه ها خونگرم اند و بی تعصب گرچه عرب زیادی هم دارد اما ادعایی از این شهر در زمینه عربیت دیده نمی شود و بیشتر به سان شهر صنعتی رفتار می کنند گرچه در حال حاضر صاحب آن شهر نیستند و تا حدودی این طور است شهر ماهشهر، و به این اضافه کنید شهرهای سربندر و هندیجان را.

اما در شهرهای غربی بحث عربیت به جدیت وجود دارد که اثرات آنرا در اهواز نیز می بینیم چون خیلی از آنان در حاشیه شهر اهواز زندگی می کنند. در شهرهایی مثل خرمشهر و سوسنگرد و هویزه و ...

اما در این میان رد پای ایل بزرگ قشقایی را نیز از دیر باز چه به صورت اندک و چه به صورت زیاد و دائمی در اهواز و شهرهای جنوب شرقی استان بوضوح می توان یافت و همجواری شهر گچساران با خوزستان و نفتی بودن آن که جز مناطق عملیاتی شرکت مناطق نفت خیز جنوب ایران –مرکز آن در اهواز مستقر می باشد-می باشد بر این حضور افزوده است و آنان در شرکت نفت ایران از این طریق وارد شده اند که هم اکنون تا دفتر تهران و مرکز اهواز نیز راه یافته اند و در حال حاضر مدیر عامل بزرگترین شرکت نفتی ایران –شرکت مناطق نفت خیز جنوب- یک قشقایی است که پله های ترقی را از گچساران شروع کرده است مهندس جشن ساز فرزند این ایل بزرگ اکنون در راس این شرکت عظیم قرار دارد.

به همان اندازه که در داخل اهواز اقوام مختلف زندگی می کنند در دانشگاه بزرگ شهید چمران اهواز نیز دانشجویان زیادی از هر فرهنگ و قومی در حال تحصیل هستند که این جو تکثر باعث شده است تا فعالیت های مختلف فرهنگی نیز صورت گیرد.در این میان دانشجویان قشقایی و ترک این دانشگاه نیز از چند سال پیش اقدام به مجله داخلی زیبا و پر مفهومی بنام "اویان" کردند که اینک شماره ای از آن در اختیار این جانب است تا مختصری از آن را بخوانیم و از مطالب و مقالات آن اطلاعی در دست داشته باشیم، اما متاسفانه مطلع شدم در ادامه تعطیلی خیلی از مجلات منتشره داخلی دانشجویان در دانشگاهها که به زبان ترکی و یا راجع به ترکان چاپ می شد این مجله وزین نیز تعطیل شده است.

اینک گشتی می زنیم در اویان- نشریه فرهنگی، اجتماعی، هنری، دانشجویی-سال سوم - شماره نهم – خرداد 1385- دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز

در روی جلد مجله تصویری زیبا از یک دختر قشقایی در لباس سنتی همراه با چند تیتر جلب نظر می کند:1- طرلان 2- نی نوای ایل 3- نگاهی به زندگی و اندیشه های حکیم جهانگیر خان قشقایی 4- فریدون توللی برگی از بوستان ادب قشقایی 5- تمجید نیکی و نیکان، فضیلتی در برابر تملق از ناسزاواران

و بقیه تیترها که در صفحه اول درج گردیده است: 1- نگارینه ایل 2- استحاله فرهنگی ایل قشقایی 3- زبان ترکی، پسوند و اشکال کلمات(2) 4- یادگار ایل 5- گزیده اشعار 6- مصاحبه با هوشنگ لرکی 7- آشنایی با اشعار قدیمی قشقایی 8- معرفی چهرهای دانشگاهی 9- کتب قشقایی (2) 10- متل ها و مثل ها 11- جدول

 آردی وار...